W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat


Bezstresowe wychowanie dzieci = brak wychowania?

Opublikowano: 2012-03-23
Czy należy bezstresowo wychowywać dzieci?
Akceptowanie niemal wszystkich zachcianek dzieci, dawanie im pełnej swobody oraz nieskrępowanej wolności to cechy bezstresowego wychowania.

Wychowanie bezstresowe w naszym kraju zyskało popularność kilkanaście lat temu, a początków tej metody wychowawczej należy szukać już w XVIII wieku. Opiera się ona na koncepcji Jana Jakuba Rousseau, który uznawał, że człowiek jest z natury dobry i szczęśliwy, zatem nie należy ograniczać jego rozwoju, trzeba umożliwiać mu swobodę i spontaniczne działanie. Twórcą koncepcji bezstresowego wychowania był jednak Benjamin Spock, amerykański pediatra, który twierdził, że dziecko powinno być traktowane jak partner, a rodzice nie powinni podporządkowywać sobie swojej pociechy. Zazwyczaj jednak wychowanie bez stresu odbierane jest jako brak wychowania.

Rozpuszczenie do potęgi?
Wychowanie bezstresowe kojarzy się głównie z rozpuszczeniem dziecka, nieprzestrzeganiem przez malca jakichkolwiek zasad oraz z akceptowaniem wszystkich działań naszych pociech. Założenia tej metody wychowawczej opierały się jednak na swobodnym rozwoju dziecka, niezależnym działaniu i szanowaniu jego praw. Głównym celem było osiągnięcie porozumienia z dzieckiem i wypracowanie bliskiego kontaktu, bez niepotrzebnych krzyków i stresu. Metoda wychowania bezstresowego jest dosyć często krytykowana przez rodziców, bowiem udowodniono, że przez takie wychowanie dzieci są niezaradne w dorosłym życiu. Często jednak dla zapracowanych i zabieganych rodziców bezstresowe wychowanie jest pójściem na łatwiznę. Zrzucają z siebie część odpowiedzialności, tłumacząc, że dziecko powinno samo dochodzić do pewnych rzeczy i uczyć się na własnych błędach. Dziecko, któremu opiekunowie pozwalają na wszystko, testuje rodziców i sprawdza granice ich wytrzymałości. Wychowanie na tym nie polega. Dziecko musi mieć jasno określone zasady, których należy przestrzegać, nie możemy pozostawić młodego człowieka samemu sobie.

Zachowajmy umiar i rozsądek
Nie ma jednego, idealnego modelu wychowania. W każdej metodzie wychowawczej możemy zauważyć pozytywne aspekty, trzeba po prostu znaleźć złoty środek. Bezstresowe wychowanie opiera się przede wszystkim na szanowaniu praw dziecka. Najważniejsze, aby słuchać i starać się zrozumieć naszą pociechę. Rodzicielstwo wymaga cierpliwości, ważne jest określenie pewnych zasad, tłumaczenie i uzasadnianie naszych decyzji, bez zbędnej agresji i stresujących sytuacji. Do każdego dziecka należy jednak podchodzić indywidualnie, nie można wobec wszystkich stosować tych samych, utartych zasad. Działania dorosłych powinny prowadzić do wypracowania samodyscypliny u dziecka.

Wychowanie bez stresu jest bardzo ważne, jednak trzeba być konsekwentnym i nie ulegać dziecku w każdej sytuacji, musimy zachować zdrowy rozsądek. Wielu rodziców stawia na stosowanie nagród i kar. Pamiętajmy, że chwalenie dziecka jest znacznie bardziej wartościowe, niż opieranie się na złych emocjach. Warto również mieć na uwadze, że dziecko potrzebuje wzorców i autorytetów. Najważniejsze, aby czuło, że jest wartościowym człowiekiem. Wychowywanie przygotowuje dzieci do dorosłego życia, zatem potrzebują one pomocy ze strony rodziców. Zadaniem opiekunów jest konsekwentne dążenie do określonego celu, przy jednoczesnym szacunku do dziecka i zwracaniu uwagi na jego potrzeby i emocje.

Sandra Wróbel
(redakcja@kobieta30.pl)



Facebook
 

COUNT:33