W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat


Kizomba, bachata, zouk – salsa niejedno ma imię.

Opublikowano: 2012-04-27
Taneczne style z Karaibów.
Kizomba, bachata, zouk... brzmi obco? A nie powinno! Bo o salsie pewnie słyszał każdy.

Salsa to różnorodność
Najbardziej popularna salsa to zarówno rodzaj tańca jak i muzyki. Zrodziła się z mieszanki rytmów kubańskich i karaibskich mniej więcej w latach 1940 – 1970. Niemałą rolę odegrał tutaj też jazz. Początkowo do worka z napisem salsa wrzucano różne style, takie jak mambo, cha-cha, etc. Wzbudzało to wiele kontrowersji, gdyż muzycy często upierali się przy jednym stylu muzycznym, nie chcąc łączyć go z innymi popularnymi nurtami. Jednakże ta różnorodność jest niezwykle charakterystyczna dla salsy – łączy ona w sobie kroki i figury z różnych stylów tanecznych, które wykonuje się przy równie różnorodnej muzyce. W samej salsie można wyróżnić też kilka jej rodzajów, które różnią się krokiem podstawowym, umiejscowieniem kroków (na 1 lub na 2), geometrią tańca (po kole lub linii), sposobem prowadzenia partnerki oraz ilością elementów akrobatycznych. Na przykład salsa na Kubie powstała z połączenia tańca son z rumbą, a w Portoryko czerpała inspirację głównie z lokalnych tańców. Ogólnie można wyróżnić salsę kubańską – tak zwaną Casino, portorykańską, Salsę New York Style i Los Angeles Style.

Taneczne szaleństwa z Karaibów
Ściśle związany z salsą jest styl bachata, wywodzący się z Dominikany. Na imprezach latynoskich czy tak zwanych salsotekach, obok tańca zwanego merengue i właśnie salsy, najczęściej tańczy się bachatę. Spośród innych stylów tanecznych bachatę wyróżnia przede wszystkim zmysłowość i romantyczny charakter tańca. Piosenki tego typu traktują zazwyczaj o miłości, często niespełnionej, stąd też odrobinę smutny wydźwięk bachaty, zwanej gorzką muzyką i łączonej także z bluesem. Pierwszą bachatę tworzyli służący po dniu pracy, grając ją na czym się tylko dało – na czymkolwiek, co było pod ręką, niekoniecznie na instrumentach muzycznych. Jako taniec charakteryzuje się bliskością ciała partnerów, wyczuciem drugiej osoby. Muzyka jest raczej wolna. Podstawowy krok jest bardzo zmysłowy, partnerzy są wręcz wtuleni w siebie. Znamienny jest ruch bioder wykonywany w miejsce salsowej pauzy. Bachata ulega wpływowi  innych stylów muzycznych i tanecznych, w wyniku czego powstają takie „hybrydy” jak: bachaton (połączenie z reggaetonem) czy bachatango (inspiracje z tanga argentyńskiego).

Zouk jest zaś tradycyjnym stylem w muzyce karaibskiej, który miał swój początek na wyspach Gwadelupa i Martynika. Stał się popularny w latach 80. ubiegłego wieku. Wczesny styl zwany zouk największą inspirację czerpał z tak zwanego calypso i reggae. Obecny zouk jest bardzo zmysłowym tańcem, który wymaga od tancerzy dużej gibkości i giętkości ciała. Opiera się w głównej mierze na ruchu bioder i ramion. Natomiast kobiety powinny zmysłowo krążyć głową. Partnerzy są blisko siebie, tak jak w bachacie. Podobny jest także rytm – raczej wolny. W zouk wykonuje się też dużą ilość obrotów, ale podstawy tego tańca nie są bardzo skomplikowane.

Z kolei kizomba to muzyka i taniec stworzone w Angoli w latach siedemdziesiątych. To chyba najbardziej zmysłowy z tańców związanych z Karaibami. Wywodzi się on bezpośrednio z zouk’a. Muzykę można opisać jako delikatną, przeplataną mocniejszymi rytmami afrykańskimi. Jest ona lekko transowa, a teksty utworów śpiewane są zazwyczaj po portugalsku. Stąd też jest popularna we wszystkich krajach portugalskojęzycznych, ale powoli wchodzi na parkiety innych krajów europejskich, w tym także Polski.

Jeśli więc zainteresował Was któryś z opisanych stylów tanecznych, zachęcam do uczestnictwa w kursach salsy, bachaty czy zouk’a!

Sylwia Pardej
(sylwia.pardej@dlalejdis.pl)



Facebook
 

COUNT:32