Groźne powikłania po rumieniu zakaźnym
Parwowirus B19 – szczególnie dotkliwy dla dorosłych
Rumień zakaźny, zwany „piątą chorobą”, jest infekcją wirusową, która najczęściej dotyka dzieci w wieku od 4 do 12 lat (1). Wywołuje ją parwowirus B19, którym łatwo zarazić się drogą kropelkową. Zdarza się, że nosiciel parwowirus nie odczuwa żadnych symptomów zarażenia, mimo to może zakażać inne, zdrowe osoby.
Początkowe objawy zakażenia B19 przypominają grypę – jednak gdy zauważysz czerwoną wysypkę na policzkach – nie zwlekaj z wizytą u lekarza. Zazwyczaj zmiany skórne „wędrują” dalej – obejmują ręce i nogi, nieraz nawet przenoszą się na całe ciało. Możesz odczuwać również uporczywe swędzenie. Jeśli Twoja pociecha zachorowała na rumień – zapewne jej symptomy okażą się znacznie mniej dokuczliwe niż Twoje. Dorosłym trudno znieść chorobę, na ogół oprócz wysypki doskwierają im też obrzęki, bóle stawów, uczucie ogólnego rozbicia i osłabienia organizmu oraz gorączka (2).
Lekarz diagnozuje schorzenie na podstawie objawów – choć czasem konieczna okazuje się analiza krwi. Zwykle ordynuje leczenie objawowe, które pomoże Ci przetrwać trudny okres. Na rumień zakaźny nie można się zaszczepić, ale gdy raz go „przechorujesz”, uodpornisz się na chorobę do końca życia.
Komu grożą niebezpieczne powikłania po rumieniu zakaźnym?
Jeśli nie cierpisz na żadne schorzenia, raczej nie powinnaś obawiać się groźnych następstw rumienia zakaźnego. Choroba u dzieci zwykle również przebiega bez poważnych komplikacji. Jeżeli jednak układ immunologiczny jest osłabiony i organizm ulegnie atakowi B19, zakażenie może przybrać niebezpieczną postać. Powikłania dotykają m.in. osoby, które przyjmują leki wpływające na obniżenie odporności, przeszły przeszczepy narządów lub wcześniej zapadły na inne choroby, np. nowotworowe. Parwowirus potrafi skutecznie niszczyć organizmy z niską odpornością. Rumień prowadzi niekiedy do uszkodzeń szpiku kostnego (3), które zagrażają zdrowiu, a nawet życiu pacjentów.
Jeśli niedługo zostaniesz mamą, powinnaś za wszelką cenę unikać zarażenia B19. Parwowirus prowadzi do zakażenia, w wyniku którego dochodzi do obrzęku, poronienia lub obumarcia płodu (4). Gdy infekcja dotknie nienarodzone maleństwo, często wywołuje ciężką anemię. Wówczas lekarze starają się ratować dziecko, przeprowadzając transfuzję krwi w macicy. Dlatego – jeżeli jesteś w ciąży – staraj się omijać „szerokim łukiem” wszystkie osoby, które mogą być nosicielami groźnego parwowirusa.
1. C. Bialecki, H. Feder, J. Grant-Kels, The six classic childhood exanthems: a review and update, Journal of the American Academy of Dermatology, 21 (5 Pt 1), 1989, s. 891-903
2. C. Sabella, J. Goldfarb, Parvovirus B19 infections, „American Family Physician, 1999, 60 (5), s. 1455-60
3. J. Servey, B. Reamy, J. Hodge, Clinical presentations of parvovirus B19 infection, American Family Physician, 2007, 75 (3), s. 373-6
4. D. Mankuta, B. Bar-Oz, G. Koren, Erythema infectiosum (Fifth disease) and pregnancy, Canadian Family Physician, 45/1999, s. 603-5
Fot. adamed.expert
Autor zewnętrzny