„Różowa rękawiczka” – recenzja

„Różowa rękawiczka” to poradnik dla osób, które chcą być bliżej siebie. Współczesna psychologia coraz częściej mówi o byciu tu i teraz jako źródle wewnętrznego spokoju. Często komplikujemy sobie nasze życie przez narzucanie tego, co chcemy czy powinniśmy, ale czy to ma sens? Poza tym ciągnie się za nami przeszłość, która często naznaczona była licznymi krzywdami i niepowodzeniami, ale co daje nam jej rozpamiętywanie? A co daje nam kreowanie naszego idealnego wizerunku przed innymi? Czy to ma sens? Na te pytania, jak również wiele innych odpowiadają autorzy „Różowej rękawiczki”.

Poradnik został podzielony na dwadzieścia osiem rozdziałów, a każdy z nich porusza inną  tematykę. Dzięki książce dowiemy się m. in. jak zarządzać swoja energią czy słuchać komunikatów, które wysyła nasze ciało. Niektóre rozdziały opatrzone są ćwiczeniami, które mają pomóc czytelnikowi w wcieleniu w życie założeń teoretycznych. Dodatek ten to bez wątpienia duży plus publikacji, bowiem zapewne każdy z nas woli w praktyce przetestować to, o czym mówią jedynie tzw. „suche fakty”. Poza tym ćwiczenia te zmuszają do zaangażowania i do przemyślenia wielu kwestii, a właśnie o to chodzi autorom tej książki. Ma ona służyć lepszemu poznaniu samego siebie i zmianie negatywnym nawyków, które odbierają nam pełną radość życia. Sięgając po tę książkę zastanawiałam się: skąd pomysł na taki tytuł i co ma on symbolizować? Autorka rozwiązała moją zagadkę już na pierwszych stronach poradnika. Opowiadając o sobie samej napisała, że różowa rękawiczka to swojego rodzaju symbol wyzwolenia ciała, pożegnania się z przeszłością i nowego życia przepełnionego ulgą oraz spokojem ducha.

Olbrzymią zaletą „Różowej rękawiczki” jest bezpośredni zwrot do czytelnika. Autorzy nie piszą: zróbmy czy pomyślmy, ale zrób i pomyśl. Tak prowadzona narracja bardzo mocno angażuje, bowiem czujemy, że słowa skierowane są właśnie do nas. To my musimy podjąć działanie, aby zmienić swoje życie, nikt inny tego za nas nie zrobi. Bez wątpienia taka forma zachęci znaczną część czytelników do działania i powracania do lektury. Nie jest to bowiem książka, którą przeczytamy raz, odłożymy na półkę, a w tym czasie nasze życie całkowicie się odmieni. „Różowa rękawiczka” to poradnik, do którego się wraca i który powinien nam towarzyszyć w walce o lepsze dziś i jutro.

Autorzy: Ewa Klepacka-Gryz i Jacek Sobol są praktykującymi terapeutami. Od pewnego czasu pracują razem prowadząc sesje łączone, których celem jest integracja głowy, serca (duszy) i ciała. W swojej książce pragną przybliżyć tę metodę, tak aby przekonać czytelników o jej skuteczności. Na pewno pomagają w tym przykłady pacjentów, którzy skorzystali z takiej formy leczenia i doczekali upragnionego efektu. Doświadczenia ludzi, którzy poddali się takiej metodzie na pewno są przekonujące i uwiarygadniają to, o czym piszą autorzy. Właśnie ze względu na te przykłady polecam tę książkę również osobom, które mają bogatą wiedzę psychologiczną. Większość opisywanej treści zapewne wyda im się znajome, albo wręcz banalne. Jednak ze względu na opisywane doświadczenia myślę, że również skorzystają sięgając po „Różową rękawiczkę”.

Nie możecie liczyć, że książka ta rozwiąże wasze problemy od ręki. Tak na pewno się nie stanie. Może pomóc w przemyśleniu, może pomóc w naprowadzeniu. Skłoni do refleksji nad własnym życiem i być może do jego zmiany. Polecam wszystkim, abyście mogli się przekonać, jak to, co przeżywamy ma wpływ na to, jacy jesteśmy.

Joanna Ulanowicz
(joanna.ulanowicz@dlalejdis.pl)

Ewa Klepacka-Gryz, Jacek Sobol, Różowa rękawiczka, Wydawnictwo HELION 2015